Adres: 05-504 Henryków Urocze, ul. Wschodnia 8 E-mail: lider3000@poczta.onet.pl Tel/kom: 502 895 882

Szukaj
Wprowadź słowa:
czwartek, 12 grudzień 2019
Start arrow Artykuły wstępne arrow Rok wydania 2005 - artykuły wstępne arrow LIDER 176 10/2005 - Artykuł wstępny
LIDER 176 10/2005 - Artykuł wstępny Drukuj E-mail
Zapraszamy do debaty: Jakie szkolne wychowanie fizyczne

Drodzy czytelnicy

W związku z podjętą decyzją o wyłączeniu problematyki sportu wyczynowego z resortu edukacji narodowej i utworzeniu w miejsce MENIS, Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ministerstwa Sportu, Lider zaprasza do powszechnej debaty na temat przyszłości szkolnej kultury fizycznej. Mamy, tak wymarzone przez niektórych działaczy, Ministerstwo Sportu. Mamy, albo mieć będziemy, bo kiedy piszę te słowa wiemy tyle, że decyzja zapadła, a na czele nowego resortu stanie sam Premier Marek Belka. Wiemy też, że trzon pracowników tego resortu będą stanowić, co jest dość logiczne, pracownicy Polskiej Konfederacji Sportu. Niewątpliwie cieszy, że przestaje istnieć tak sztuczny twór jakim było Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu i Szef Resortu Edukacji będzie mógł z lepszym skutkiem sprawować funkcję Pierwszego Belfra Rzeczypospolitej. To jednak na razie tylko decyzje administracyjne. W ślad za nimi niezbędne są daleko idące zmiany dotyczące miejsca i roli kultury fizycznej w systemie edukacji. Lider zawsze, bardzo intensywnie i wielokrotnie, postulował potrzebę uwolnienia resortu edukacji od problemów sportu wyczynowego. Bulwersowało nas zawsze to, że w Resorcie Edukacji Narodowej (i Sportu) nie było faktycznie silnego merytorycznie ośrodka wychowania fizycznego. Oba działające w MENIS departamenty merytoryczne miały w gruncie rzeczy charakter sportowy i były silnie podporządkowane interesom sportu z wyraźnym zaniedbaniem funkcji stymulujących i inicjujących w zakresie wychowania w kulturze fizycznej. Resort edukacji, moim zdaniem, powinien troszczyć się przede wszystkim o to aby szkolne wychowanie fizyczne za główny cel miało wdrażanie dzieci i młodzieży do prozdrowotnej aktywności ruchowej postrzeganej jako ważny element wychowania w zdrowym stylu życia i było silnie powiązane z celami i zadaniami wychowania zdrowotnego. Dotychczas realizowane programy nazbyt silnie nachylały szkolne wychowanie fizyczne w kierunku powszechnej selekcji i służenia interesom sportu wyczynowego. Wyrażało się to w często powtarzanym przez polityków i działaczy sloganie : trzeba dobrze robić szkolne wychowanie fizyczne i sport dzieci i młodzieży bo z tego będą medale. Otóż taki punkt widzenia budził zawsze mój najsilniejszy protest. Wdrażamy dzieci i młodzież do powszechnej aktywności fizycznej nie tylko dlatego, żeby były medale, ale przede wszystkim dlatego aby dzieci były zdrowe i umiały postrzegać systematyczną aktywność jako niezbędną dla każdego człowieka i realizowaną przez całe życie formę aktywności. Takie odwrócenie celów jest konieczne, aby aktywność fizyczna nie była przez rodziców, szkołę i wreszcie przez same dzieci postrzegana wyłącznie jako pole rywalizacji i karier sportowych. Oczywiście magia wygranej, sukcesu sportowego, wyniku potwierdzającego wysoką sprawność - to bardzo silne środki wychowawcze i nie należy z nich rezygnować, ale skutkują pozytywnie tylko wobec części młodzieży, tej która z różnych powodów wygrywa. Przegrywający, przy takim ustawieniu celów szkolnego wychowania fizycznego, są traumatyzowani, odrzucają aktywność fizyczną jako tę formę działalności, która nic im nie daje i w której nie znajdą satysfakcji. Potrzebne są gruntowne zmiany w samym resorcie edukacji narodowej poprzez nie tylko zmianę celów szkolnej kultury fizycznej i utworzenie silnego ośrodka metodyczno - stymulującego wspierającego prozdrowotną aktywność szkół i nauczycieli. Być może trzeba będzie też powrócić do wyrażanej wielokrotnie myśli, aby resort edukacji narodowej uwolniony od bezpośredniej troski o sport wyczynowy, stawał się stopniowo także ośrodkiem kierowniczym i inicjującym powszechną aktywność fizyczną rodzin i dorosłych, nie wydaje się bowiem aby nowe Ministerstwo Sportu było w stanie podjąć ten problem. Ta potrzeba gruntownych, ale czynionych stopniowo i z pedagogiczną rozwagą i namysłem zmian w zakresie celów, roli i pozycji wychowania fizycznego w Ministerstwie Edukacji Narodowej wymaga powszechnej debaty do której zachęcamy wszystkich zainteresowanych : nauczycieli wychowania fizycznego, liderów promocji zdrowia, metodyków, pracowników naukowych kultury fizycznej i wszystkich innych, którym na sercu leży zdrowie i wysoka sprawność dzieci i młodzieży. Lider ogłaszając taką debatę będzie systematycznie publikował wszystkie wypowiedzi w tej sprawie. Musimy spowodować aby zmiany jakie powstawać będą w wyniku podziału MENIS były dla szkolnego wychowania fizycznego korzystne nie przez sam fakt rozdzielenia ale dlatego, że tworzy to warunki dla wzmocnienia jego roli w systemie edukacji i wychowania.

Redaktor Naczelny
Zbigniew Cendrowski


Copyright 2000 - 2005 Miro International Pty Ltd. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Mambo jest wolnym programem dostępnym na warunkach licencji GNU/GPL.
Polska adaptacja: © APW ZWIASTUN - Mambo - Polska Grupa Robocza. Wszystkie prawa zastrzeżone.