Wychowanie fizyczne w klasach 0-III to przede wszystkim wychowanie

W Życiu Warszawy z dnia 7.12.07 ukazał się pożyteczny artykuł napisany przez Panie  
Karolinę Woźniak i Paulinę Głaczkowską. 
Cytuję fragment tego tekstu :

Wuefiści nauczą dzieci sportu

WF dla najmłodszych uczniów w ręce specjalistów

Lekcje WF-u z najmłodszymi uczniami z klas I-III prowadzą obecnie ci sami nauczyciele, którzy uczą ich języka polskiego czy matematyki 
"PO chce, by WF w klasach I-III prowadzili nauczyciele z wykształceniem sportowym, a nie zwykli pedagodzy.
Teraz w nauczaniu początkowym jeden nauczyciel prowadzi wszystkie lekcje. - To jednak nie jest najlepsze rozwiązanie - przekonuje Roman Kosecki z PO, pomysłodawca projektu. - WF-u powinien uczyć specjalista, bo właśnie w wieku siedmiu czy dziewięciu lat można wyrobić w dziecku dobre nawyki i chęć uprawiania sportu - podkreśla.
Skutkiem tego, że lekcje wychowania fizycznego nie są prowadzone przez specjalistów, jest to, że dzieci nie są uczone wszystkich niezbędnych umiejętności. Do mojej szkółki piłkarskiej trafiają chłopcy, którzy nie potrafią nawet zrobić przewrotu w tył - zaznacza Kosecki".

Autorki słusznie pytają o zdanie osób dobrze zorientowanych w problemie(przyp. mój)

Z dziećmi jak z jajkiem. Dyrektorzy szkół podstawowych ostrożnie podchodzą do tego pomysłu.
Od kiedy tylko pamiętam w klasach I-III WF-u zawsze uczyli ci sami nauczyciele co reszty przedmiotów-tłumaczy Joanna Tetrek, wicedyrektor szkoły podstawowej nr 109 w Warszawie. - Nauczyciele nauczania zintegrowanego są dobrze przygotowani także do prowadzenia lekcji WF-u - dodaje.
Krystyna Sosnowska, wicedyrektor szkoły podstawowej nr 112, wskazuje natomiast, że z tak małymi dziećmi trzeba „obchodzić się trochę jak z jajkiem".
Nasi mali uczniowie wymagają szczególnej opieki. Nauczyciel, który nigdy nie miał do czynienia z tą grupą wiekową; może nie wiedzieć, jak się nimi zająć - podkreśla Sosnowska.
Na podobny problem zwraca uwagę była Minister Edukacji, a teraz posłanka LiD Krystyna Łybacka. - Nie przypadkowo zintegrowano nauczanie początkowe. Dla dzieci w tym wieku pójście do szkoły i tak jest dużym szokiem, bo nagle zostają oderwane od rodziców To, że jest jeden nauczyciel od wszystkich przedmiotów, zwiększa ich poczucie bezpieczeństwa, nie warto tego burzyć - zaznacza.....
.....Łybacka proponuje więc coś innego - zajęcia pozaszkolne prowadzone przez profesjonalistów - Pozwoli to na wyłowienie talentów w młodym wieku i na nakierowanie ich na odpowiednie dziedziny sportowe, bo nie wszyscy są dobrzy, np. w pływaniu - dodaje.
Takie zajęcia dodatkowe odbywają się już m.in. w szkole nr 109. - Dzieci są pod okiem specjalistów i mogą rozwijać swoje umiejętności - mówi Tetrek."

Nic dodać, nic ująć. Chwała specjalistom, że tak formułują swe obawy
Niejasne jest natomiast przywołanie opinii Unii Europejskiej. Na ile znam temat, Unia słusznie chce podniesienia poziomu zajęć wychowania fizycznego w systemach edukacji i podkreśla to we wszystkich programach. Nic natomiast nie mówi aby odbywało się to w sposób jaki proponuje Pan Roman Kosecki . (przyp mój

                                                x             x                x
O problemach wychowania fizycznego w klasach nauczania początkowego pisaliśmy wielokrotnie. Był to także jeden z głównych tematów obrad VI Sejmiku Szkolnej Kultury Fizycznej. W dyskusjach na ten temat zwracaliśmy uwagę na pilną konieczność wydatnego podniesienia poziomu zajęć aktywizujących fizycznie w klasach najmłodszych, bowiem powszechnie dziś wiadomo, podkreślają to liczne doniesienia z całego świata, że wychowanie do całożyciowej aktywności fizycznej i zdrowego stylu życia ( a nie do piłki nożne) zaczyna się i decyduje w wieku najmłodszym. Wymaga to jednak stosownej wiedzy psychologicznej i szczególnych umiejętności pedagogicznych, bynajmniej nie trenerskich, o czym marzy, skądinąd znakomity były piłkarz, poseł Roman Kosecki. Z potrzeby tej wynika jednak całkiem inny wniosek i postulat niż chce tego Roman Kosecki. Nie wolno w żadnym wypadku zaburzać rytmu wychowania wyznaczanego przez mądry program wychowania zintegrowanego wyznaczony dorobkiem i doświadczeniami psychologii dziecka, pediatrii i pedagogiki, (także fizjologii !)  przez przedwczesne  wprowadzenie specjalistów. Słuszny natomiast postulat podniesienia poziomu tych zajęć trzeba osiągnąć w inny sposób - poprzez pilne przygotowanie specjalistyczne nauczycieli  (właściwie nauczycielek) nauczania początkowego do prowadzenia tych zajęć. Specjaliści wf mogliby, i tak się dzieje w wielu szkołach, wspomagać swych kolegów z klas I-III wiedzą fachową i praktyczną. Takie warsztaty doskonalące umiejętności nauczycieli nauczania początkowego w wielu miejscach już się zresztą odbywają. Generalnym rozwiązaniem problemu będzie jednak wprowadzenie odpowiednich korekt w programach kształcenia nauczycieli z klas I-III tak by posiedli oni odpowiednie fachowe kwalifikacje do prowadzenia tych zajęć w systemie zintegrowanym. Postulaty takie kierowaliśmy wielokrotnie, robimy to także teraz pod adresem decydentów. Rozszerzanie słusznych skądinąd i pożytecznych postulatów PO - ściślej Pana Premiera Donalda Tuska  o potrzebie zbudowania nowoczesnych obiektów sportowych w każdej gminie - co gorąco popieramy, na proselekcyjne  pomysły w wychowaniu fizycznym najmłodszych nie wydają nam  się trafne. 
Kryterium skuteczności wf - u w klasach I-III poprzez przydatność do szkółki piłkarskiej jest znakomitym i niebezpiecznym uproszczeniem. Owszem, dzieci uzdolnione sportowo powinny, poprzez system zajęć pozalekcyjnych i pozaszkolnych trafiać na wyższe szczeble sportowej edukacji, ale nie poprzez proselekcyjny system wprowadzania specjalistów do klas I-III. Zbyt wczesne wprowadzenie elementów rywalizacji i współzawodnictwa, skutkujące pozytywnie wobec nielicznych, będzie traumatyzowało tych, którzy w tej rywalizacji nie znajdą satysfakcji a ten brak utrwali w nich takie motywacje, które prowadzą do hipokinetycznego społeczeństwa i fantomicznego uczestniczenia w sporcie przez kibicowanie. Często przywoływane na tę okoliczność hasło "Trzeba umieć przegrywać", na tym poziomie edukacji,  jest narzędziem niebezpiecznym, podobnie jak odchodząca do lamusa (jeszcze nie wszędzie, nie wszędzie) zasada wychowywania poprzez kary fizyczne - czyli po prostu bicie dzieci.  
Przypomnijmy postulat Jędrzeja Śniadeckiego o powinnościach wychowania fizycznego i potrzebie zajmowania się "niedołęgami". Znane powiedzenie B.Shawa "Świat należy do sprawnych", jest o tyle prawdziwe o ile  sprzeczne ze współczesnymi ideałami budowania prodemokratycznych systemów wartości, a jego nadmierne kultywowanie daje przyzwolenie na serwowanie porcji lodów (normalne lody obsypane złotym proszkiem) za 25 tysięcy dolarów,  kiedy obok (świat jest coraz mniejszy) milionom nie dostaje garstki ryżu. Ten sam świat, ta sama Ziemia.
Zbigniew Cendrowski